(★72) 12+ (2) HAE

posted on 28 Sep 2009 00:38 by 13belle in Suju

เหนื่อย *

(でも　幸せになった。)

คิดว่าคำนี้ คงจะมีอยู่ในสมองของ E.L.F. ที่ไปผจญ
กันมาเมื่อวันเสาร์

สำหรับเบล ถ้าไม่ได้ออกจากบ้านแต่ ตีสี่
แล้วไปเจอกับภาพสยดสยอง ที่ทำให้ใจสั่น
แล้วอารมณ์เสียขึ้นมาอย่างไม่ต้องมีอะไรมาสะกิด
ก็คงจะไม่พ่นคำว่า เหนื่อย ออกมาแน่ๆ

(ภาพของคนทั้ง หนี่งพันสี่ร้อยคน รอคิวกับครบแล้ว )

นับถือความพยายามของ E.L.F. หนึ่งพันสี่ร้อยคน
จริงๆ และยินดีด้วยอย่างจริงใจ สำหรับการเข้างาน
ที่น่าอิจฉามากมากกกกก ทุกคนยอดเยี่ยมจริงๆ

กว่าจะใช้เวลาตั้งแต่หกโมงเช้าจนถึง บ่ายสามโมง
เนี่ยมันนานมากมาก พอผู้โชคดีทั้งหลายเข้าไปในงาน
เบลก็อุตส่าห์ไปต่อแถว เผื่อจะฟลุ๊คได้เข้างานบ้าง แต่
พอแถวเลื่อนไป จะถึงคิวเบลแล้วเชียว

ปิ๊ซาโกะจัง ก็บอกกับเบลว่า " ตาขวากระตุกหว่ะ เบล "
ยังไม่ทันสิ้นเสียงดี พี่สตาฟก็บอกว่า " ขึ้นไปไม่ได้แล้วนะครับน้อง
คนเต็มแล้ว "

เหออออออ อึ้งเลย พูดไม่ออก อีกนิดเดียวแท้
แต่พอเห็นสภาพแฟนๆในงาน รู้สึกอีดอัดแทนจริงๆ
แถมถ้าเราได้เข้าไป ก็ไม่ได้เข้าไปในห้องอยู่ดีและก็คงไม่เห็นอะไรเลย
ด้วยซ้ำ สุดท้าย เบลก็เลยถอดใจ

เดินลงลิฟท์ไปกับบุรุษลึกลับสองคน
แต่

ดันได้เจอ ลี ทงเฮ

แบบไม่ได้ตั้งใจ พระเจ้า
มันเหนือคำบรรยายจริงๆ คุณทงเฮวิ่งเข้าลิฟท์ไปอย่างรวดเร็ว
ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลยจริงๆ ตื้นตัน ตกใจ
ตื่นเต้น น่ารักเหลือเกิน น้ำตาจะไหล ทำใจไว้แล้วว่าไม่ได้เห็นแน่ๆ
สุดท้ายก็ได้เจอ ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ เหมือนหายใจทิ้ง แต่มันก็ทำให้คำว่า
เหนื่อย หายไป ขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ทำให้ได้เจอจนได้

ไม่อยากจะอิจฉาเลยจริงๆ
แต่กอดจากด้านหลังแบบนั้น

เธอผู้โชคดีคนนั้น เบลอยากบอกว่า " เราอิจฉาอย่างจริงใจ หว่ะ!!!!! "

CR ; PINBOOK.COM

ขอบคุณ สิบสองบวก คุณลุงวิเชียรที่น่ารัก พาหนุ่มๆ มาอีกนะ
ขอบคุณ ปิ๊ซาโกะ ที่รัก ไม่มีเมนของเธอ แต่เธอก็บากบั่นติ่นแต่ตีสี่มาด้วยกัน
ขอบคุณ สอง พี่นัท กับความทุ่มเท ในการรอคอยด้วยกัน ทริปหน้าเจอกันอีก